22.04.2026 02:21

Arbitrum güvenlik kurulu,fonların son hafta $293 milyonluk Kelp DAO opportunitesine dahil olup olmadığını araştırmadan sonra 30.766 ETH’i—yaklaşık $71,2 milyon değerinde—dondurma kararı almıştı. Bu işlem, ağ tarafından “acil harekettir” olarak tanımlanmış; hırsız çıkmış belongingsden neredeyse bir çeyrekını geri kazanma çabası sağladı ancak kripto topluluğunda güvenlik ile merkezileşme arasındaki dengeyi uzun süredir yaşatan tartışmayı yeniden canlandırdı. Dondurulmuş ETH artık Arbitrum yönetimindeki bir ödeme cüzdanına oturmuş ve orijinal sahibi ona erişemez halde kalmıştı. Kurul üyesi Griff Green, karar “sonsuz sayıda teknik, pratik, etik ve siyasi tartışmalardan” geçtiğini söylemişti. Kelp DAO saldırısı, LayerZero‑tabanlı bir köprüyi hedeflemiş, hızla daha geniş bir DeFi hastalığına dönmeye dönüştü. Saldırganlar, hırsız kalan Kelp tokenlarını Aave’de sıkı sigorta olarak kullanarak, kendi hakları olmayan varlıkların üzerinde kripto ödünç aldı; bu da “kötü borç” olarak tanımlanan milyonlarca dolara denk bir sorun yaratmıştı. LayerZero, saldırının Kuzey Kore’nin Lazarus grubu tarafından anchoringe çekildiğini belirtmiş, bu grup geçmişte binlerce dolarını hırsızlık ile temin etmiş bir devlet destekli siber saldırı birimi olarak tanımlanmıştır. Dondurulmuş fonların açıklamasının ardından ETH’in 24 saat içinde %5,62’si azalmış, Salı sabahı $1.975’e düşmekle birlikte—eğer düşüşün kaynağının hackleşen satısın yoğunluğu olduğunu yoksa genel marketteki zayıflık olduğunu — belki de ikisinin bir kombinasyonu olduğunu söyleyebilmek zor. Bu işlem, kripto topluluğı üzerinde hızlı eleştiriler getirmiş ve bir X kullanıcısı “Peki bir kurul bir ödeme kolayca dondurabilir mi?” diye sormuş. Destek micli karşıtları, kaybedilen $71 milyonunun muhtemelen devlet destekli hırsızların elinden geçmiş olabileceğini ve bu durumun gerçek hariç kullanıcıları üzerinden hiçbir etkisi yaratmadığını vurgulamış. Arbitrum, karar bir o kadar hafif düşünülmeden ulaşılmamış ama bu olay, Katman 2 ağlarının yönetim gücüleri ve kullanıcıları koruma ile merkezileşme arasındaki ince çizgiyi yeniden tartışmanın gündeme oturtmadığını netleştiriyor.